Wat fijn dat je er bent!
Mijn naam is Tineke Amelink en ik ben de Dwarrelcoach. Geboren in het prachtige jaar 1980. Ik ben allround counselor, stresscounselor, rouwcounselor, intuïtief krachtstenencoach, stervensdoula/begeleider, mens, moeder, vrouw, vriendin, dochter, zus, schoondochter/zus en bovenal mezelf. Tineke in al haar rollen, met alle positieve en leuke kanten en de schaduwkanten en mindere eigenschappen. Zoveel mogelijk op zoek naar evenwicht op de surfplank op de golf die het leven heet. Dat betekent dat ik soms lekker surf en andere keren snoeihard met mijn snufferd in de golf eindig. Inmiddels genoeg zelfkennis om weer op te staan. Mijn evenwicht weer te vinden en verder te gaan. Altijd oprecht en zo open mogelijk. Naar mezelf en de ander, zonder daarbij het donker te schuwen.

Dat is niet altijd zo geweest. Ik had een burn-out nodig om te ontdekken wie ik ook alweer ben. Jarenlang zoveel signalen van mijn lijf, mijn hoofd en mijn hart niet kunnen zien en voelen om uiteindelijk door het zwarte gat heen te moeten kruipen en mezelf opnieuw te vinden. Een pittig pad, waarbij ik erachter kwam dat stress en rouw eigenlijk overal aan ten grondslag lag. Het mogen loslaten van wat ik altijd dacht wie ik was en wat moest, overtuigingen, zoals het hoort, wat mij niet dient, tot wensen, mensen en situaties die losgelaten mochten worden. Een zwart gat met een gouden randje. Het heeft me zoveel gebracht en het belangrijkste; mezelf.
Dit heeft me doen beseffen dat mijn pad anders bewandeld mag worden, dat ik mensen kan verbinden met hun eigen pad en dat ik daar van toegevoegde waarde kan zijn voor een ander. Tijdens een retraite op Schiermonnikoog dwarrelde dit inzicht tot mij. We denken vaak dat je alles alleen kunt. Dat hulp niet nodig is. Je nog wel even door kunt. Door niet te voelen, de pijn je ook niet kan raken. En dan loop je vast. Deze signalen en gevoelens horen bij het leven. Zonder donker geen licht. Zonder dalen geen pieken en zonder druk geen glans. En het hoeft niet in een rechte lijn. Soms naar links, soms naar rechts, het even niet weten. Even stilstaan en dan weer doorgaan. Dwarrelen. Ik ben goed in dwarrelen. Dat is ook waar ik je graag bij help; je eigen pad een stukje verder te ontdekken.
Ik hou van gezellige etentjes, fijne muziek, (vals) zingen, lachen, tennissen, een goede film, lezen, puzzelen, creatief bezig zijn met verf, art-journallen, lopen en rust en stilte. Ik houd van veren en (edel)stenen, regen, wind en vuur. Ik houd van alle elementen. Het meest in mijn element ben ik als ik buiten ben met de mensen die me lief zijn, op het strand, in de duinen of het bos. Met mijn voeten in de aarde of het zand, de wind door mijn haar.
Water—daar ben ik dol op, vooral buitenwater. Door water voel ik me gedragen, het spoelt schoon en het leven is net als de golven van de zee. De golven komen en gaan, verschillen in hoogte en zijn afhankelijk van zoveel externe factoren. Net zoals in het leven beweegt alles in eb en vloed. Wanneer ik meebeweeg met dat ritme, voel ik ruimte, vertrouwen en rust. Het herinnert me eraan dat ik onderdeel ben van iets groters, iets dat stroomt en altijd weer terugkeert naar evenwicht.
